De bel geit, ’t is elf euver elf. Wae belt noe zoë laat nog aan? Is mien wederhelf de sjleutel vergaete? Iets wiefelend dreij ich de deur aope. Sjtaon d’r twieë van de PK veur de deur. Ich zeen det ze sjrikke en gniffele want ich sjtaon in mien óngerbóks. Sjnel duuje ze mich ein breefke in de henj, kieke om zich haer en zien weer weg.   

Nao det ich de deur dich höb gedaon kiek ich sjnel wat d’r op ‘t breefke sjteit. De ierste zin is: “Ich wil ein geheim met dich deile”. D’r geit van alles door mich haer. Gaon ze mich de vraog der vraoge sjtelle? Maar wat beteikent det “Ich”? Sjlaope lök neet mier. As veur later dae aovend same in bed kroepe, laot ich sjnel det breefke zeen. Heur reaksie is geliek: “die gaon dich vraoge om Prins van de Windjbuujels te waere”. Zal ‘t ech waor zien? Väöl sjlaope doot ich dae nach neet. Gelökkig mót ich mich de volgende daag melde biej eine van de PK. Dae daag duurt lang en verlöp gesjpanne.   

As ich dae aovend biej dae van de PK binnesjtap, zit dao de volledige PK. Noe wuurt ‘t waal hiel sjpannend. Ze probere mich nog effe op ‘t verkierde bein te zette. Gelökkig geit ‘t verhaol sjnel ‘ne angere kantj op en krieg ich de vraog der vraoge. ‘t antjwaord luuët zich raoje. ‘t waert nog ‘ne gezellige aovend, wao ich al wat informasie krieg euver wat mich allemaol te wachte sjteit. En nog belangrieker de opdracht om ‘ne linker en ‘ne rechter te keeze. Tössedoor krieg ich de vraog of ich mien wederhelf neet effe mót belle. Ich zegk det det neet nuuëdig is want die wet al wie laat ‘t is.   

De volgende daag merk ich det ich ’m good geraak höb. Gelökkig zörg ‘t werk veur get aafleiding. Gedurende de daag veul ich mich weer wat fitter en kèn ich ein plan sjmede om miene linker en rechter te vraoge. Ein gesjik moment vinje om de adjes te vraoge is nog neet zoë mekkelik. Oeteindelik kump det good en zegge ze allebei volmondig jao.   

Noe zien v’r compleet en kenne v’r planne make. D’r kump get op ós aaf. Pekskes passe, foto’s knippe, hoesorde ontwerpe en gank zoë mer door. V’r gaon geniete van elk moment. D’r volg sjnel mier.   

Wat ‘n wónjer!  

Alaaf,  

De Nieje. è