Leef buurkes en burinkes,

Zoeë in dees lètste waeke veur ’t Boerebal is ’t aan mich óm uch nag te sjrieve. Wie ’t Boerebroedspaar mich as sjoeëlmeister vroog óm alle kiepe en haenkes in ’t gareel te haje, kós ich namelik gen “nae” zègke. En geluif mich, as se det bóntj gezelsjap van ós zuus, den zal ich hiel get van sjtal mótte haole óm det veur mekaar te kriege. Want ’t kènne ouch aaf en toe verkes zien. En as d’r einmaol ein sjaop euver ’t hek is… den wèts se wie laat ’t is. As ’t nuedig is, den zal ich ouch neet te sjoew zien óm op te traeje vanoet dees rol.

Ich bön beniejd wie dök det de teugels aangehaold mótte waere. Maar det zal waal los loupe: alles geit mèt dees daag! Det höbbe veur ouch aafgeloupe weekend weer gezeen. Proficiat aan jeugdprins Tjen en bacchus Guus. Geur hoof uch geheim neet mier veur uch te haje.

Veur haje ós nog efkes keduuk… of neet, want d’r zien al hiel get zäödjes gepaot.
Veur höbbe d’r in idder geval hiel väöl zin in. En ’t sjieke is det veur det allemaol same doon, mèt ós boerebroedspaar, de getuuge en alle anger luuj van ós gevolg. En same zalle veur ós neet ’t veld oet laote sjlaon.

Óngerteikend,
De sjoeëlmeister