Leef luuj, zoewel windjbuujels as windjbuujelinne, boere as boerinne, dörpse as neet-dörpse!  Wat is ‘t aafgeloupe waeke lastig gewaes door al die luuj die ós ’t vuur aan de sjene höbbe gelag. Bie de zittinge waar ’t mei al zjweite, dus höbbe veur de bal mer get truuk probere kaatse. En de hierezitting waar ouch genne gemekkelike. Boete det d’r genóg gedrónke waar, mer dao höbbe v’r ós ouch good óngeroet kènne wazele. Daonao ‘ne friet van Keube waas ouch óm te sjmulle. Eigelik is det dus waal gelök allemaol.  En wat meint geur van aafgeloupe zaoterdigaovend, wie ze hie oppe Ruiver häöre nieje hoeëgheid geprizzenteerd krege. Wat ein sjitterend spektakel kwaam dao teveursjien. Dus veur gaon d’rvan oet det idderein mèt dit grandioze trio vas waal kèn fieëste wies de haan kreit! Nao aafgeloupe weekend bliek waal det de lies in de lak is gezatte en oetgehardt, de verf op de achtergróndj van ’t canvas is opgedruuëg. Op ein sjoeën zjwart-wit heukske nao is nag get plaats op ’t dook, wao veur oeteindelik nag oetgesjtreke waere, mer verder höbbe alle hoeëghede häör sjnoet, kleure en häöre sjteek gekregen. En dit jaor zien de veurgengers oet ‘n anger vaetje getap. Dit veel van teveure netuurlik neet te plenne, mer dit geit ein joeksig fieës waere, en veur weite allemaol wat joeks geuf. Veur sjtaon den ouch ech te trappele van spanning, want a.s. zaoterdig kómme veur den eindelik oet as Boerebroedspaar 2024 same mèt ós gezelschap.  En dit is neet ’t ierste ’t beste boeregezelsjap. Nae, dit gezelsjap is oet verschillende weie, velde en modder gesjleip. Euveral wao se plat kós kalle, zien veur de boeremerte aafgegange óm dae sjtal te völle: paerd oet Remunj op de trailer gelaje, kuuj oet Zjwame van ’t sjtruje getrókke, badderende verkes van de angere kantj van de Maas,(wetse waal; dae foute kantj), get geite van de Venraojse kantj aangesjaf, get kuukes oet Belvendse kiepe-eier hierop gehaold, en jao, zelfs drake, oet Beesel, BEESEL! Aan al dit sjoeën bie-eingeraapde vieje höbbe veur duchtig mótte riete en duje om det fetsuunlik in ’t geriel te kriege. Hingste en merries efkes gesjeie haje en in ‘n paar aparte sjtalle neergezat, aangezeen die zich has neet in kóste haje en nag mier van det gezoks. Mer naodet de meiste lammere gewórpe zien en al ’t jónk grut ouch richting ’t ierste veurjaor geit, kènne veur zègke det alles is gelök óm mèt det vieë, alle hoeëgheden en mèt idderein dae wat mèt ós mei wilt doon, good aan te gaon de kommende tied!  Daaróm gaon veur de lètste paar daag veurdet veur vastelaovend gaon viere iers nag efkes ’t landj op óm te kieke of dae vors noe ouch ech te goei d’reuver is gegange, ’t moos al de gewinste kleur op ’t blaad haet, euver de plaats haer óm te kieke of de kezele rech aangeherk zien, of de haof te goei gesjoeffeld is, alle gereidsjappe in de sjuur zien gesjmete, zorge det de trog van de verkes en geite gevöld is mèt voor, de kuuj gemolke zien en weer op ’t sjtruje ligke, de paerd besjlage en ingevlochte zien, de paad gekaerd is, de bagger van de sjtevele aaf is, de mès in de koel lik te dampe, en det de buujel en de vlag oethange.  As det allemaol geregeld is, en v’r d’r has klaor veur zien, kènne veur d’r langzamerhandj waal vanoet gaon det v’r ’t volgende weite: De Sókkerome haet gezorg veur ein good gevölde portemonnee, die wat euveral mei naotoe geit. Ós Sirremoniemeisteres haet de sjmik oet ’t vet gehaold, want det is wao die gaer mei zjweit. De Ambtenaar is d’r ouch klaor veur as ’t mer 15.00 oer gewaes is. De Troubadour haet zien dwarse fluit bie zich, want zónger die fluit geit det altied mis. Meneer de Börgemeister haet zien zilvere ketting gepoets, zoedet die good blink. Ós getuge höbbe get sjmaer op häör hekskes en sjoon gesjmaerd mer ouch in häöre kael, zoedet det zinge ouch ein bietje good klink. Haopelik geit ózze Veldwachter op ziene koes den nog effe sjpienze of d’r gen omgezaegde buim oppe waeg ligke tösse moder Maas en de kevent. En as lètste wille veur uch noe alvas winse mer zeker ouch mèt ug viere; eine sjoeëne vastelaovend!  Boerebroedspaar 2024

Nag mer ein kleine waek en den sjtaon ze veur uch: ós nieje boerebroedspaar. Geur höb al ’n aantal daagbookdeile veurbie zeen kómme de aafgeloupe waeke en deze kier is ’t aan ós, veur hubbe bienao ’t lètste waord en det pas perfect bie ós. Waem veur zien?De sirremoniemeisteres en de centefoek, dae onnag ens de sôkkerome van ós broedspaar is. Veur höbbe de sjoeëne taak op ós genaome d’rveur te zörge det alle hingste, merries, veules, de sjtiere mèt häör kuuj en kalvere, de bieëre, zeuge en häör bagge, en neet te vergaete de haenkes en kiepkes en dao de kuukskes van in eine georganiseerde chaos op waeg gaon nao ’t boerebal en det ’t daonao ouch löp wie eine tierelier. Det is ein taak die ós op ’t lief gesjreve is. Mèt eine goeje sjmik en aaf en toe ein corrigerend tik(kie) kries se bie ós gezelsjap al eine houp gedaon en haes se ze zoeë weer in ’t gareel, det kènne veur uch oet ervaring waal zègke. Aaf en toe kries se d’r ein puntmuts van, mer veur kènne uch zègke det veur d’r klaor veur zien. Van de kepel van Sint Lambèr wies aan de Witte Sjtein en van ’t Drakelandj wies aan ’t Belhamelriek höbbe veur geploog, de vore getrokke, ’t landj wier bewèrk, de zäödjes geplant en alvast ’t ein en anger aan boeremoos geougs. Mèt de tuf ginge veur van de groeëte rivier en de besjniejde heuvels, via de Schelkesbaek, ’t sjpaor euver, nao de Kemien en den weer truuk, veur ós is nieks te vuuel. De päölkes zien oetgezatte, de dräöd gespanne en in de wei wèt t vieë zich inmiddels good te vermake. Die verkes weite waal raod mèt alle kraom dae häör waert aangebaoje, die kieke nörges haer. Gelökkig hèlt de veldwachter hie auch ein uigske in ’t zeil, want aaf en toe is de bende nimmer te haje. Kómmende waek gaon veur de puntjes oppe i zètte en den is ’t aan’t broedspaar mèt ’t ganse gezelsjap om d’r eine fantastische vastelaovend van te make. Waas geteikend de Sókkerome en de Sirremoniemeister!

Beste Boere, Boerinne, kleiknaejers, verkes en geite!, Idderein moog ’t weite! ’t Fieës kèn beginne! Want de Boerebroelof is (bienao) binne! Ózze Veldwachter haet onlangs gekonkludeerd det op ’t landj de prei al is oetgedaon, en det de kiepe op sjtek zien gegaon. D’r sjproete sjtaon in de haof, en ein gelofte waert belaof. Det de kaore zien gezeijt, en det ós broedsjpaar duchtig mèt moos zjweit. Dit gegaeve haet de Troubadour doon oplaeve. Dae haet zich bie ’t komponere laote inspirere door dees op zich normale zake. Waert ’t zinge of toch kwake? Eine mars, ein welske, of toch in sjwing? Bedach hae zich wie d’r op ‘t blaadmeziek tekierging. Bie ’t aanzeen van verkes die door de modder rölse zag d’r…. ’t waert eine Kölsche. Wennier de Veldwachter nag ein lètste röndje róndj de dörpsgrens löp, en de Troubadour de lètste neutjes op papier sjrief, is d’r ein dink wat nag blief. V’r zalle de res van ós laeve boere blieve. Waas geteikend,De Veldwachter en de Troubadour. Broedspaarraoje:https://windjbuujels.nl/broedspaarraoje/

“Ut giët aon!”….. Unne term dae de letste tied waal in ut niejs is gewaes met det echte, winterse waer. Unne term dae os dit jaor neet aan sjaatse duit dingke, maar aan de vastelaovend. En det waerd ongertusse langzaam auch waal tied.  Toen veur in oktoëeber de vraog krege om dees rolle te vervulle, höbbe veur dao gin minuut euver nao hoove te dingke en höbbe auch veur, om auch metein ut veurbeeld te gaeve aan ut broedspaar, metein os “jao”-woord gegaeve. Metein ging alles in de twieëde versnelling, zoewe wie det biej de gemeinte geit, en mos ein en anger geregeld waere. Ongertusse zien de pekskes gestaump, zien de sjoon gepoets, blouse gestreke en staon os heud klaor.  Veur hubbe ut broedspaar al opdrach gegaeve om geloftes te sjrieve en de trouwakte is opgesteld. Deze hoof vastelaovesdinsdig nog maar besjilderd te waere met unne verfkwas gemaak met verkeshaor. Wat os betref waerd det oet de kuns!En auch in de kefee’s, wao veur regelmaotig te vinje zien, is te merke det ut steeds mieër begint te laeve. Noe de ieërste hoeëgheid oet is (Hero I en adjudante: perfisiat!) en de zittinge gedaon zien, die euverigens auch un waanzinnig succes ware, begint ut biej idderein steeds mieër te kriebele. Ut raoje van ut boerebroedspaar is hiejbiej auch un spelke det veur neet oet de waeg gaon. Soms beteikent det get vuurkes extra op staoke, soms auch lache wie unne boer met kiespien. Gelukkig höbbe veur hiejbiej nog neet dök met de mondj vol tenj gestaon, iets wat os zoewiezoewe neet dök gebeurt. Det is maar good auch, want det geit os deze vastelaovend nog dök van pas komme!  Auch Bob en zien wethaajers zien door de wol geverf, die herkenne vas waal det ut good is de mondj biej dich te hubbe. In de raodszaal, dae os netuurlijk neet vraemp is as ambtenare, moog burgemeister Bob elk jaor de sleutel euverdrage aan de groëete prins. Ut sjient det Bob det duit met verve en dit jaor kieke veur die kuns den maar un bietje aaf veur vastelaovesdinsdig.  Maar toet ut zoever is, is der nog genaog te doon. Same met de res van die koeze, hingste en sjäöpsköp is ut noe nog maar unne eindsprint nao 3 februari. Taege dae tied zien veur veurbereid genog om de vastelaovesetappe te numme. Veur weite zeker det dae aovend d’r eine waerd om in te lieste! Waas geteikend: Burgemeister en ambtenaar Broedspaarraoje:https://windjbuujels.nl/broedspaarraoje/